Το Ειρηνοδικείο Κρωπίας, δικάζοντας προσφάτως υπόθεση που χειρίστηκε το δικηγορικό γραφείο μας και αφορούσε Ανακοπή κατά Διαταγής Πληρωμής κατ΄ άρθρον 632 ΚΠολΔ που στρεφόταν σε βάρος Εταιρείας Διαχείρισης Απαιτήσεων από Δάνεια και Πιστώσεις (servicer), έκανε δεκτό τον βασικό λόγο Ανακοπής μας, ο οποίος συνίστατο στην πρόκληση αιφνιδιασμού -και άρα σπουδαίας δικονομικής βλάβης- λόγω παράβασης της διάταξης του 925 ΚΠολΔ περί νομιμοποίησης του επισπεύδοντος δανειστή.

Ειδικότερα, όπως αυτολεξεί γινόταν λόγος στο δικόγραφο της Ανακοπής:

[…] η καθ’ ης η ανακοπή δεν κοινοποίησε τα νομιμοποιούντα αυτήν έγγραφα σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 925 του ΚΠολΔ, προξενώντας μου σπουδαία δικονομική βλάβη και καθιστώντας εν μέρει ανίσχυρη την άσκηση ενδίκων μέσων κατά της εκτέλεσης που επισπεύδει, καθότι ο κυκεώνας μεταβιβάσεων και αναμεταβιβάσεων της επίδικης απαίτησης, η οποία έχει καταστεί από το έτος 2018 ένα χρηματιστηριακό προϊόν το οποίο είναι αδύνατο να παρακολουθήσω εις χείρας ποίου ευρίσκεται ανά πάσα ώρα και στιγμή. Είναι εύλογο ότι αύτη η πρακτική των διαρκών και κατ’ επανάληψιν αναμεταβιβάσεων των χρηματιστηριακών απαιτήσεων προξενεί ανασφάλεια και ανυπαρξία αισθήματος δικαίου στους οφειλέτες. Περαιτέρω, σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 925 παρ. 1 του ΚΠολΔ, ο καθολικός ή ειδικός διάδοχος του δικαιούχου οφείλει να κοινοποιήσει στον καθ’ ου η εκτέλεση επιταγή προς εκτέλεση και τα νομιμοποιούντα αυτόν έγγραφα. Η υποχρέωση αυτή επιβάλλεται τόσο για την έναρξη, όσο και για τη συνέχιση της υπό του δικαιοπαρόχου αρξαμένης εκτελέσεως, είναι δε ανεξάρτητη και πρέπει να γίνεται ακόμα και όταν ο καθ’ ου η εκτέλεση έλαβε άλλοθεν γνώση της διαδοχής. Ως νομιμοποιούντα το διάδοχο έγγραφα νοούνται τα αποδεικνύοντα τη διαδοχή και πρέπει να κοινοποιούνται είτε αυτά είναι δημόσια, είτε ιδιωτικά. Απαιτείται δε η επίδοση ολοκλήρων των εγγράφων και όχι αποσπασμάτων. Αυτά πρέπει να κοινοποιούνται ως πρωτότυπα επίσημα έγγραφα, μη αρκούσης, της απλής μνείας τούτων στην επιταγή. Η παράβαση του άρθρου 925 παρ. 1 ΚΠολΔ συνεπάγεται ακυρότητα της εκτέλεσης ανεξαρτήτως βλάβης, δεδομένου ότι η φράση του νόμου «δεν δύναται να αρχίσει ή να συνεχίσει την αναγκαστική εκτέλεση» είναι ισοδύναμη με την απειλή ακυρότητας.

[…] Καθώς τα αποτελέσματα της συγχωνεύσεως επέρχονται αυτοδικαίως εκ του νόμου και χωρίς άλλη διατύπωση τόσο για τις συγχωνευόμενες εταιρείες, όσο και έναντι τρίτων από την έγκριση και καταχώρηση της εγκριτικής πράξεως της διοικήσεως στο Μητρώον Ανωνύμων Εταιρειών, από το ίδιο δε χρονικό σημείο εκχωρούνται οι απαιτήσεις και αναλαμβάνονται οι υποχρεώσεις της νέας εταιρείας, είναι προφανές ότι και η νομιμοποίηση της τελευταίας αρχίζει ακριβώς από τότε. Άρα, τα έγγραφα, που πιστοποιούν τις ανωτέρω πράξεις και ολοκληρώνουν την συγχώνευση, είναι τα μόνα κρίσιμα και θα πρέπει να συγκοινοποιούνται στον οφειλέτη με την επιταγή. Τα έγγραφα που νομιμοποιούν, συνεπώς, την νέα εταιρεία, που προήλθε από τη συγχώνευση των τραπεζικών ανωνύμων εταιρειών, είναι η απόφαση του Υπουργού Ανάπτυξης, με την οποία εγκρίνεται η συγχώνευσή τους, καθώς και η σχετική ανακοίνωση της καταχώρησης όλων των συγχωνευόμενων εταιρειών στο Μητρώον Ανωνύμων Εταιρειών (οράτε ad hoc 291/2022 ΜονΕφΑθ, ΤΝΠ ΝΟΜΟΣ).

Με την ανωτέρω με αρ. 23/2023 απόφαση, η Δόκιμη Ειρηνοδίκης που συγκρότησε το δικάζον Δικαστήριο, ακύρωσε την ανακοπτόμενη Διαταγή Πληρωμής, ορθώς κρίνοντας ότι:

[…] […] Η επισπεύδουσα την αναγκαστική εκτέλεση καθ΄ ης δεν είναι η αρχική δικαιούχος της απαίτησης κατά του ανακόπτοντος, αλλά είναι Εταιρεία Διαχείρισης Απαιτήσεων από Δάνεια και Πιστώσεις δυνάμει των διατάξεων του Ν. 4354/2015 […]. Επομένως σύμφωνα με όσα εκτέθηκαν ανωτέρω (ΙV), η καθ’ ης όφειλε να κοινοποιήσει στους ανακόπτοντες τα αναγκαία έγγραφα από τα οποία να προκύπτει ότι αφενός έχει μεταβιβαστεί, συγκεκριμένα, η ένδικη απαίτηση και, ακολούθως, ότι η καθ’ ης είναι διαχειρίστρια αυτής. Πλην όμως δεν προέκυψε ότι επιδόθηκε στον ανακόπτοντα κανένα έγγραφο. Επομένως δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις της διατάξεως του αρ. 925 ΚΠολΔ, ο σκοπός της οποίας είναι η αποφυγή αιφνιδιασμού του καθ’ ου η εκτέλεση οφειλέτη ως προς την διαδοχή στο πρόσωπο του επισπεύδοντος δανειστή. […] Επομένως εφόσον δεν αποδεικνύεται η νομιμοποίηση της καθ’ ης, η ένδικη διαδικασία αναγκαστικής εκτέλεσης πάσχει ακυρότητας.