ΕΠΙΔΙΚΑΣΗ ΑΠΟΖΗΜΙΩΣΗΣ ΓΙΑ ΠΑΡΑΛΕΙΨΗ ΧΟΡΗΓΗΣΗΣ ΜΕΣΩΝ ΑΤΟΜΙΚΗΣ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑΣ
Στη βάση των διατάξεων του αρ. 105 του ΕισΝΑΚ στηρίχτηκε το Μονομελές Πρωτοδικείο Αθηνών και έκανε δεκτή την αγωγή των εντολέων του δικηγορικού γραφείου μας, συμβασιούχων εργαζομένων του Π.Γ.Ν. «ΑΤΤΙΚΟΝ», κατά του εργοδότη τους με αντικείμενο την επιδίκαση χρηματικής αποζημίωσης για παράλειψη χορήγησης Μέσων Ατομικής Προστασίας (ΜΑΠ).
Ειδικότερα, οι συμβασιούχοι (ΙΔΑΧ) του Νοσοκομείου «Αττικόν», εργαζόμενοι σε θέσεις Βοηθητικού Υγειονομικού Προσωπικού, έγινε δεκτό ότι στερήθηκαν παράνομα επί δύο έτη από τον εργοδότη τους τα Μέσα Ατομικής Προστασίας που δικαιούνταν, τα οποία «αναγκάστηκαν να προμηθευτούν με δικές τους δαπάνες, δεδομένου ότι αποτελούν είδη απολύτως αναγκαία για την προστασία της υγείας τους και της ασφαλούς εκτέλεσης των καθηκόντων τους», όπως αναφέρει η δικαστική απόφαση.
Τα συγκεκριμένα ΜΑΠ, για τον λόγο ότι οι δικαιωμένοι συμβασιούχοι τύγχαναν εργαζόμενοι με ειδικότητες Ηλεκτρολογίας, Τεχνικών και Ηλεκτρονικών Τεχνιτών, αφορούσαν την θερινή και την χειμερινή ενδυμασία και, ειδικότερα, ένα υφασμάτινο παντελόνι εργασίας, ένα φούτερ κι ένα σακάκι τεχνικού προσωπικού, ένα μπουφάν προστασίας και οπωσδήποτε υποδήματα ασφαλείας ηλεκτρολόγων. Τα παραπάνω ΜΑΠ κοστολογήθηκαν από το Δικαστήριο με βάση προηγούμενες προμήθειες του Νοσοκομείου. Κατόπιν προσδιορίστηκε επακριβώς η αξία τους και το Πρωτοδικείο επιδίκασε να καταβάλει ο εργοδότης στους εργαζόμενους ισόποση χρηματική αποζημίωση για τα δύο έτη που παρέλειψε να ανταποκριθεί στις υποχρεώσεις του.
Σύμφωνα με την εν λόγω δικαστική απόφαση [ΜονΠρωτΑθ, 525/2025, Εργατικές Διαφορές]:
«Η παράλειψη αυτή εκ μέρους του εναγομένου (εννοεί του Νοσοκομείου Αττικόν) της προμήθειας και της χορήγησης στους εργαζομένους των Μέσων Ατομικής Προστασίας που δικαιούνται να λάβουν σύμφωνα με τις κείμενες διατάξεις, συνιστά παράνομη συμπεριφορά των αρμοδίων οργάνων του και θεμελιώνει υποχρέωση σε αποκατάσταση της επελθούσας ζημίας. […] Όλα τα είδη τα οποία επικαλούνται οι εργαζόμενοι ότι είχε υποχρέωση να τους χορηγήσει ο εργοδότης τους, αποδείχτηκε ότι τα προμηθεύτηκαν εξ ιδίων δαπανών».
Κλείνοντας αυτή τη σύντομη αναφορά, αξίζει να ειπωθεί ότι η τήρηση ενός ασφαλούς πλαισίου εργασίας αποτελεί βασική υποχρέωση των εργοδοτών. Στον βαθμό που αυτή είτε δεν τηρείται είτε παραβιάζεται, οι εργαζόμενοι/ες έχουν κάθε δικαίωμα να αξιώσουν την εφαρμογή του νόμου για την ασφάλεια και την υγιεινή στην εργασία τους. Μπορεί η δικαστική διεκδίκηση να μην υποσκελίζει τους καθημερινούς εργατικούς αγώνες, ωστόσο δικαστικές αποφάσεις σαν και τις παραπάνω, ειδικά όταν εκδίδονται για συμβασιούχους εργαζόμενους του ευρύτερου Δημόσιου Τομέα, δείχνουν ότι οι εργατικές διεκδικήσεις μπορούν κάλλιστα να προβληθούν και στα ακροατήρια των Εργατοδικείων -και συχνά να βγούνε δικαιωμένες.